Stanisław Mikołajczyk

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Stanisław Mikołajczyk
Grafika:Mikolajczyk.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 lipca 1901
Holsterhausen, pruska prowincja Westfalia
Data i miejsce śmierci 13 grudnia 1966
Waszyngton, USA
Premier Rzeczypospolitej Polskiej
Okres urzędowania od 14 lipca 1943
do 24 listopada 1944
Przynależność polityczna Stronnictwo Ludowe
Poprzednik Władysław Sikorski
Następca Tomasz Arciszewski

Stanisław Mikołajczyk (ur. 18 lipca 1901 w Holsterhausen, zm. 13 grudnia 1966 w Waszyngtonie) – polski polityk, przywódca Polskiego Stronnictwa Ludowego, poseł na Sejm II RP (III kadencji), premier rządu RP na uchodźstwie, po II wojnie światowej poseł do Krajowej Rady Narodowej oraz na Sejm Ustawodawczy.

Spis treści

[edytuj] Biografia

W latach 1918-1920 uczestnik powstania wielkopolskiego i wojny polsko-bolszewickiej. W 1923-1924 był słuchaczem Uniwersytetu Ludowego w Dalkach[1]. W latach 1920-1931 w PSL "Piast", w latach 1930-1935 poseł na Sejm RP. Uczestnik wojny obronnej we wrześniu 1939, następnie na emigracji we Francji i Wlk. Brytanii. Od 1939 wiceprzewodniczący I Rady Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej.

Wicepremier (1940-1943), a od lipca 1943 (po śmierci gen. Władysława Sikorskiego) do listopada 1944 premier rządu RP na uchodźstwie. Bezskutecznie usiłował uzyskać porozumienie z ZSRR dotyczące polskiej granicy wschodniej i z PKWN odnośnie politycznej przyszłości kraju nie zdając sobie sprawy, że decyzje zapadły za plecami Polaków już na spotkaniu tzw. wielkiej trójki podczas konferencji teherańskiej w 1943 r. O zdradzie zachodnich aliantów i porozumieniu teherańskim dowiedział się podczas konferencji w Moskwie w październiku 1944 z ust Mołotowa w obecności nie tylko Stalina ale także również wtedy przebywającego w Moskwie brytyjskiego premiera Churchilla. Załamany tym złożył dymisję 24 listopada. Po nim premierem rządu został Tomasz Arciszewski.

W czerwcu 1945 uczestnik konferencji moskiewskiej w sprawie utworzenia TRJN, powrócił do Polski. Po konferencji jałtańskiej przystąpił do TRJN jako wicepremier i minister rolnictwa, stając się wkrótce ośrodkiem opozycji wobec komunistów i lewego skrzydła socjalistów. W latach 1945-1947 przywódca PSL w kraju i poseł do KRN. W sfałszowanych wyborach parlamentarnych w 1947 r. Mikołajczyk poniósł porażkę i zagrożony aresztowaniem musiał uciekać do Stanów Zjednoczonych. Uciekł przy pomocy ambasadora brytyjskiego w ciężarówce przewożącej do portu w Gdyni bagaże konsula brytyjskiego. Rozważano także plan wydostania Mikołajczyka przez granicę z Czechosłowacją lub w jednej z ciężarówek amerykańskich, które przybyły do Warszawy po ciała żołnierzy amerykańskich, którzy zginęli w czasie wojny na terenie Polski. Do śmierci pozostał aktywnym politykiem na wygnaniu. Został pozbawiony obywatelstwa polskiego przez sejm PRL.

Istnieją też spekulacje (niepotwierdzone) jakoby UB, nie chcąc "likwidować" Mikołajczyka, celowo stworzyła wokół niego taką atmosferę, która spowodowała u niego przekonanie o zagrożeniu życia i konieczności ucieczki. UB w ten sposób "w białych rękawiczkach" pozbył się niewygodnego polityka i mógł go opluwać jak zdrajcę i tchórza.

Zmarł 13 grudnia 1966 r. w Waszyngtonie. Jego doczesne szczątki zostały pochowane dopiero w wolnej Polsce, na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan w Poznaniu. Przed Wielkopolskim Urzędem Wojewódzkim w Poznaniu znajduje się również pomnik Stanisława Mikołajczyka.

[edytuj] Przypisy

  1. Informacja dr Janusza Gmitruka, dyrektora Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego w Warszawie, (list do H. Musielaka z 29.10.2001). Uniwersytet Ludowy w Dalkach koło Gniezna założył ks Antoni Ludwiczak w 1921 r.

[edytuj] Literatura

[edytuj] Zobacz też

Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
ze Stanisława Mikołajczyka
osobiste
  • .
nawigacja
zmiany
dla edytorów
narzędzia
W innych językach

Nauka jazdy Warszawa Pontiac imiona dla chlopcow Przepisy Kulinarne Karpacz noclegi