Siarczki
Z Wikipedii
Siarczki - związki chemiczne zawierające siarkę na stopniu utlenienia -2.
W chemii nieorganicznej są to sole kwasu siarkowodorowego o wzorze ogólnym M2S (gdzie M - metal jednowartościowy), np. Na2S - siarczek sodu lub HgS - siarczek rtęci(II).
W chemii organicznej siarczkami nazywane są związki zawierające wiązanie C-S-C (→ tioetery), np. siarczek dimetylu H3C-S-CH3.
[edytuj] Właściwości fizykochemiczne
Siarczki metali naturalnego pochodzenia wyróżniają się dużą gęstością, zazwyczaj są nieprzezroczyste i przewodzą prąd elektryczny.
Siarczki rozkładają się i reagują pod wpływem wód powierzchniowych i atmosfery, przechodząc w barwne tlenki, wodorotlenki, węglany, siarczany i fosforany metali.
[edytuj] Petrologia
Minerały siarczków występują głównie w złożach kruszców związanych z działalnością magmową oraz w meteorytach. Tworzą najistotniejsze gospodarczo złoża: wydobywano z nich kruszce srebra, miedzi, rtęci, cynku, ołowiu oraz piryt.
andoryt - antymonit - argentopiryt - argentyt - arsenopiryt - aurypigment - bornit - boulangeryt - bournonit - chalkopiryt - chalkozyn - cynober - dyskrazyt - freieslebenit - galena - greenockit - haueryt - jordanit - kermesyt - kobaltyn - kowelin - linneit - markasyt - maucheryt - miargyryt - milleryt - molibdenit - nagyagit - nikielin - pirargyryt - pirostilpnit - pirotyn - piryt - plagionit - polibazyt - proustyt - realgar - saffloryt - seligmannit - semseyit - sfaleryt - skutterudyt - stephanit - sylvanit - tennantyt - tetraedryt - ullmannit - wurtzyt