Parasol

Z Wikipedii

Parasol – przedmiot chroniący przed deszczem, słońcem lub śniegiem. Składa się z dwóch części: rączki oraz usztywnionego, najczęściej o kształcie wielokąta foremnego, kawałka materiału. Pierwsze parasole były używane w starożytnym Egipcie około cztery tysiące lat temu. W Chinach ok. 400 r.n.e. parasole wykonywane były z natłuszczonego papieru.

W Europie parasol był znany od średniowiecza, był jednak niezwykle rzadki. Niewiele mamy źródeł mówiących o tym.

Thomas Wright, Anglik i pisarz z XVII wieku, w swoich "Domestic Manners of the English" opisał gentlemana, któremu sługa podaje parasol. John Evelyn, w swym pamiętniku opisał pod datą 22 VI 1664, kolekcję rzadkich towarów luksusowych pokazanych mu przez niejakiego Thompsona, wśród nich był chiński parasol.

Na początku XVIII wieku rozpoczęto produkcję chińskich parasoli we Francji i Anglii.

4 maja 1715 wymyślono we Francji składany parasol. W 1752 piszący z Paryża płk. (potem gen.) James Wolfe opisał ulicę pełną przechodniów używających parasoli do ochrony przed słońcem jak i deszczem i zastanawiał się dlaczego zwyczaj ten nie jest równie popularny w Anglii. Do końca XVIII wieku parasole noszono "odwrotnie", tzn. stojąc opierano się o czubek a nie o rączkę parasola.

Słowo parasol pochodzi od włoskiego parasole co dosłownie znaczy słońcochron.