Paragonit

Z Wikipedii

Paragonit - minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy mik. Należy do grupy minerałów bardzo pospolitych i szeroko rozpowszechnionych.

Nazwa pochodzi od gr. paragein = wprowadzać w błąd; przez długi czas był błędnie uważany za odmianę talku.

Spis treści 1 Właściwości 2 Występowanie 3 Zastosowanie 4 Bibliografia 5 Zobacz też 6 Linki zewnętrzne

[edytuj] Właściwości

• Wzór chemiczny: NaAl₂ [(OH, F) ₂ / Al Si₃ O ₁₀] – zasadowy glinokrzemian sodu i glinu
• Układ krystalograficzny: jednoskośny
• Twardość: 2-2,5
• Gęstość: 2,76-2,88
• Rysa: biała
• Barwa: bezbarwny, srebrzysty w odcieniach
• Przełam: nierówny
• Połysk: perłowy
• Łupliwość: doskonała jednokierunkowa

Zazwyczaj tworzy niewielkie kryształy o pokroju płytkowym. Występuje w skupieniach łuskowych, blaszkowych, zbitych ( cossait). Jest giętki, sprężysty, przezroczysty. Wyglądem przypomina muskowit, czasami talk. Jego identyfikacja wymaga zastosowania metod rentgenowskich lub wykonania szczegółowej analizy chemicznej.

[edytuj] Występowanie

Składnik skał metamorficznych, łupkach mikowych, gnejsie, żyłach kwarcu. Współwystępuje z dystenem, staurolitem, muskowitem, chlorytem, andaluzytem, korundem.

Miejsca występowania: Szwajcaria, Włochy, Wielka Brytania, USA.

W Polsce został stwierdzony w łupkach łyszczykowych w Górach Izerskich.

[edytuj] Zastosowanie

• interesuje kolekcjonerów
• po zmieleniu służy jako posypka do papy
• jest wypełniaczem środków ochrony roślin

[edytuj] Bibliografia

• J.Parafiniuk – Minerały systematyczny katalog 2004 – TG”Spirifer” W-wa 2005
• A.Bolewski – Mineralogia szczegółowa – Wyd.Geolog. 1965 r
• A.Bolewski , A. Manecki – Mineralogia szczegółowa – Wyd.PAE. 1993 r.
• W. Schumann – Minerały świata – O. Wyd. ”Alma - Press” 2003r.

[edytuj] Zobacz też

lepidolit, flogopit, muskowit, serycyt.

[edytuj] Linki zewnętrzne

Galeria: [1], [2]

Artykuł o paragonicie