Operacja Chicago
Z Wikipedii
Operacja Chicago - amerykański desant wojsk spadochronowych w nocy z 5 na 6 czerwca 1944 roku w Normandii.
[edytuj] Cele
W operacji "Chicago" brała udział 101 dywizja powietrznodesantowa. Zadaniem jej było zdobycie wylotów szos na groblach w rejonach podmokłych. Przez niecelne zrzuty Niemcy ostrzelali spadochroniarzy jeszcze w powietrzu przez co wielu amerykanskich żołnierzy straciło życie jeszcze podczas zrzutu. Głównym zadaniem 101. dywizji było jednak zajęcie miasteczek Foucarville, Hiesville i Vierville, będących etapami do dalszych celów operacyjnych (zajęcia miast Saint-Côme-du-Mont i Carentan i równoczesnego utrzymania ich aż do nadejścia amerykańskiej 2 dywizji).
[edytuj] Przebieg
1 Dzień był najtrudniejszy poprzez niecelne zrzuty żołnierze byli dowodzeni przez dowódców których widzieli pierwszy raz w życiu przez co czasami szeregowi buntowali się i nie wykonywali rozkazów. Przez kolejne dni sytuacja sie poprawiała a 5 dnia zostało zajęte Saint-Côme-du-Mont. Następnego dnia amerykańscy spadochroniarze przeprowadzili skuteczny atak na Carentan. Jednak to nie oznaczało końca udanej operacji Chicago". 7 dnia Niemcy przeprowadzili kontrofensywę która została odparta głównie przez snajperów strzelających z dachu kościoła na rynku miasta. Plan operacji przewidywał osiągnięcie celu w okresie od 7 do 10 dni (w rzeczywistości zakładane cele osiągnięto w 7 dni). Była to jedna z najbardziej udanych operacji podczas inwazji na Normandię.
[edytuj] Zobacz też
Operacja Overlord • Lądowanie w Normandii
Miejsca desantu
Plaże: Utah • Omaha • Gold • Juno • Sword
Inne: Pointe du Hoc • Most Pegaz
Operacje
Miejsca bitew
Dowódcy
Alianci: Dwight Eisenhower (Naczelny Dowódca Alianckich Sił Ekspedycyjnych) • Bernard Montgomery (Operacje lądowe) • Bertram Ramsay (Operacje morskie) • Trafford Leigh-Mallory (Operacje powietrzne)
III Rzesza: Erwin Rommel • Gerd von Rundstedt