ORP Gryf (1938)
Z Wikipedii
| ORP Gryf | |
 |
|
| Opis | |
| Producent | Francja |
| Klasa | Stawiacz min |
| Historia | |
| Stocznia | Chantiers et Ateliers A. Normand |
| Położenie stępki | 14 listopada 1934 |
| Wodowanie | 29 listopada 1936 |
| Służba | |
| Użytkownik |  Polska |
| Wejście do służby | 27 lutego 1938 |
| Zatonięcie | 3 września 1939 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | kmdr ppor. Stanisław Dzienisiewicz |
| Ostatni | kmdr por. Stanisław Hryniewiecki |
ORP Gryf - polski stawiacz min z okresu przed II wojną światową. Na początku wojny okręt flagowy polskiej Marynarki Wojennej.
Spis treści |
[edytuj] Historia
- 11 maja 1934 - złożenie zamówienia
- 14 listopada 1934 - położenie stępki
- 29 listopada 1936 - wodowanie
- 27 lutego 1938 - podniesienie bandery
- 6 marca: przybycie do Gdyni
- 1 września 1939 - uszkodzenie przez lotnictwo na Zatoce Puckiej podczas operacji "Rurka", ginie 22 marynarzy w tym dowódca kmdr. ppor. Stefan Kwiatkowski
- decyzja o przekształceniu w pływającą baterię
- 3 września 1939 - wraz z ORP Wicher toczy pojedynek ogniowy z niemieckimi niszczycielami, trafiony bombą lotniczą w porcie na Helu (płonie do 5 września)
- demontaż rufowych wież z których utworzono baterię 34 na Helu
- listopad: Niemcy podnoszą wrak i zatapiają na Rybitwiej Mieliźnie jako okręt-cel
- po wojnie wrak był używany jako cel przez lotnictwo polskie
- 2 maja 1957 - rozpoczęcie prac wydobywczych
- 13 lipca 1957 - wydobycie rufowej części Gryfa
- czerwiec - wrzesień 1960 - pocięcie metodą podwodnych wybuchów i wydobycie części dziobowej.
[edytuj] Dane taktyczno-techniczne
- wyporność: standardowa - 2.227 t
- wymiary:
- długość całkowita - 103,0 m
- szerokość całkowita - 13,06 m
- zanurzenie - 3,60 m
- napęd: 2 silniki wysokoprężne typu 8SD48 Sulzer o łącznej mocy 6 000 KM (4 413 KW), 2 śruby
- osiągi:
- zapas paliwa
- normalny: 100 t
- maksymalny: 310 t
- załoga: 162 ludzi (12 oficerów, 176 podoficerów i marynarzy), dodatkowo w celach szkoleniowych 60 podchorążych
- stocznia: Chantiers et Ateliers A. Normand, Le Havre. Francja
|
|
- uzbrojenie:
- 6 dział kalibru 120 mm Bofors wz.34/36 (2 x II i 2 x I)
- 4 działka plot. 40 mm Bofors wz. 36 (2 x II)
- 4 nkm plot. 13,2 mm Hotchkiss wz. 30 (2 x II)
- 300 (normalnie, w komorze minowej) - 600 (maksymalnie) min typów: wz. 08 lub SM-5
- tory minowe:
- 4 pod pokładem, w komorze minowej
- 4 zdejmowane na pokładzie
- koszt budowy: 13 313 675 zł
[edytuj] Dowódcy
- od 27 lutego 1938 - kmdr ppor. Stanisław Dzienisiewicz
- od 16 września 1938 - kmdr por. Roman Stankiewicz
- od 1 kwietnia 1939 - kmdr ppor. Stefan Kwiatkowski
- od 1 września 1939 - kpt. mar. Wiktor Łomidze
- od 1 września 1939 - kmdr por. Stanisław Hryniewiecki
[edytuj] Wrak
Jako cel został mocno zniszczony między innymi pociskami z niemieckich pancerników i częściowo wydobyty w latach pięćdziesiątych. Pozostałości wraku znajdują się na pozycji 54°40' N i 18°34' E na głębokości 9m.
[edytuj] Zachowane elementy
- Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni
- podwójna, dziobowa wieża artylerii głównej 120 mm
- nkm plot. 13,2 mm Hotchkiss wz. 30
- Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie
- pojedyncza, dziobowa wieża artylerii głównej 120 mm
[edytuj] Plany i modele
- Mały Modelarz: nr. 6/1967
