OF Ouragan
Z Wikipedii
| OF Ouragan | |
 |
|
| Historia |  |
|---|---|
| Położenie stępki | 7 września 1923 |
| Wodowanie | 6 grudnia 1924 |
| Oddanie do służby | 18 lipca 1940 |
| Wycofanie ze służby | 30 kwietnia 1941 |
| Status okrętu | złomowany po II wojnie światowej |
| Stocznia | Chantiers Naval Français, Caen |
| Wcześniejsza nazwa | Ouragan |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | standardowa - 1319 t pełna - 1727 t |
| Długość | 105,8 m |
| Szerokość | 10,1 m |
| Zanurzenie | 4,3 m |
| Napęd | 2 turbiny parowe Rateau-Bretagne o mocy 31 000 KM, 3 kotły, 2 śruby |
| Prędkość | 33 węzły |
| Zasięg | 2300 Mm przy prędkości 14 w |
| Załoga | 142 (stan pokojowy) |
| Uzbrojenie | 3 działa 120 mm, 2 działka plot. 37 mm, 2 nkm 13,2 mm Hotchkiss przeciwlotnicze, 3 wyrzutnie torpedowe 550 mm, 2 miotacze bomb głębinowych, 2 zrzutnie bomb głębinowych (zwiększony zapas bomb) (stan na październik 1940) |
Ouragan - francuski niszczyciel typu Bourrasque, służący w latach 1940-1941 pod polską banderą jako OF "Ouragan".
Francuzi wybudowali w latach 1923-1928 łącznie 12 okrętów tego typu. Stępkę tego okrętu położono 7 września 1923, wodowanie odbyło się 6 grudnia 1924, zaś 15 września 1927 oddano go do służby.
Początkowo "Ouragan" wchodził w skład 1. eskadry 1. flotylli niszczycieli w Tulonie. Od 1931 wchodził w skład 6. dywizjonu niszczycieli w Breście. Kariera okrętu obfitowała w wypadki: w 1932 wpadł dziobem na nabrzeże portu w Tulonie, w 1933 zderzył się z niszczycielem "Orage", ponownie uszkadzając dziób, a w 1935 został uderzony własną torpedą ćwiczebną (nieuzbrojoną). W 1936 "Ouragan" wszedł w skład 4. dywizjonu niszczycieli w Breście, gdzie zastał go wybuch II wojny światowej. Po jej wybuchu, pełnił służbę w osłonie konwojów. 5 grudnia 1939 zderzył się ze statkiem "Marrakech", a niedługo po naprawie, 1 lutego 1940 zderzyła się z nim pogłębiarka i okręt musiał być remontowany w Breście, skąd w obliczu postępów Niemców, 20 czerwca 1940 został przyholowany do Wielkiej Brytanii
Po kapitulacji Francji "Ouragan" został 3 lipca 1940 przejęty w Portsmouth przez Brytyjczyków, a następnie wypożyczony Polskiej Marynarce Wojennej, gdzie służył przez krótki okres, od 18 lipca 1940 do 30 kwietnia 1941, jako: OF (Okręt Francuski) "Ouragan". Większość załogi stanowili marynarze z zatopionego pod Narwikiem "Groma", pierwszym polskim dowódcą był komandor Eugeniusz Pławski, następnie kpt. mar. Tadeusz Gorazdowski. Do 23 października 1940 okręt był remontowany i przezbrajany w Devonport, lecz na skutek późniejszych awarii mechanizmów napędowych, do służby bojowej wszedł dopiero w styczniu 1941. W polskiej służbie był używany do eskorty konwojów, w składzie 3. Grupy Eskortowej w Greenock. Już pod koniec kwietnia 1941 został z uwagi na kiepski stan mechanizmów i małą przydatność zwrócony Brytyjczykom, którzy z kolei przekazali go siłom morskim Wolnych Francuzów. Mimo to, nie służył bojowo, pozostając jako okręt-baza w Portsmouth, a w grudniu 1942 został wycofany do rezerwy. Po wojnie powrócił w 1945 do Francji. 7 kwietnia 1949 został skreślony z listy floty, po czym złomowany.
Na typie Bourrasque wzorowane były polskie niszczyciele ORP Wicher i ORP Burza.
Spis treści |
[edytuj] Modyfikacje
"Ouragan" przechodził w toku służby liczne modyfikacje uzbrojenia. Pierwotnie składało się ono z 4 pojedynczych dział 130 mm, armaty przeciwlotniczej 75 mm i 6 wyrzutni torpedowych (dwóch trójwyrzutniowych aparatów). Na przełomie lat 20. i 30. zainstalowano nowe, pełniejsze maski dział. Około połowy lat 30., armatę 75 mm zastąpiono przez dwa działka plot 37 mm. W 1939 okręt dodatkowo otrzymał podwójny wkm 13,2 mm. Na początku 1940, zdjęto z okrętu czwartą, rufową, armatę 130 mm (w związku z chęcią instalacji miotaczy bomb głębinowych). Po przejęciu go przez Brytyjczyków, w toku remontu jesienią 1940 zamieniono działa 130 mm na 3 brytyjskie 120 mm, zdemontowano jeden aparat torpedowy i zamontowano 2 miotacze bomb głębinowych z większym zapasem bomb (z takim uzbrojeniem był wykorzystywany bojowo przez PMW). W kwietniu 1943 działka przeciwlotnicze 37 mm zastąpiono przez armatę plot 76 mm i ponownie zainstalowano drugi aparat torpedowy. W 1944 zdemontowano oba aparaty torpedowe i armatę 76 mm, instalując działko plot 40 mm i 6 działek 20 mm. Następnie dodano jeszcze 4 działka 20 mm. Przed powrotem okrętu do Francji zamontowano jeden aparat torpedowy.
- Stocznia: Chantiers Naval Français, Caen
- położenie stępki: 7 września 1923
- wodowanie: 6 grudnia 1924
- ukończenie: 19 stycznia 1927
- wejście do służby francuskiej: 15 września 1927
- wycofanie: 7 kwietnia 1949
[edytuj] Dane taktyczno-techniczne
[edytuj] Uzbrojenie
- 1939-1940:
- 4 działa 130 mm Schneider-Creusot Modele 1919 (w 1940 zredukowano do 3 dział)
- długość lufy L/40 (40 kalibrów), masa pocisku 32-34,8 kg, kąt podniesienia 36°, maks. donośność 18 900 m, maks. szybkostrzelność 6 strz/min, zapas amunicji 110 na działo.
- 2 działka plot. 37 mm
- 2 nkm 13,2 mm Hotchkiss przeciwlotnicze
- 6 wyrzutni torpedowych 550 mm (2 potrójne aparaty torpedowe), 6 torped Mle 1919D
- 2 zrzutnie bomb głębinowych (12-18 bomb)
- 4 działa 130 mm Schneider-Creusot Modele 1919 (w 1940 zredukowano do 3 dział)
- październik 1940-1943:
- 3 działa 120 mm
- 2 działka plot. 37 mm
- 2 nkm 13,2 mm Hotchkiss przeciwlotnicze
- 3 wyrzutnie torpedowe 550 mm
- 2 miotacze bomb głębinowych
- 2 zrzutnie bomb głębinowych (zwiększony zapas bomb)
- 1943-1944:
- 3 działa 120 mm
- 1 armata plot 76,2 mm
- 2 nkm 13,2 mm Hotchkiss przeciwlotnicze
- 6 wyrzutni torpedowych 550 mm
- 2 miotacze bomb głębinowych
- 2 zrzutnie bomb głębinowych
[edytuj] Bibliografia
- Jerzy Pertek. "Mała flota wielka duchem". Wydawnictwo Poznańskie. Poznań 1989
- Wojciech Holicki: "Francuskie niszczyciele typu Bourrasque" cz. I i II w: nowa Technika Wojskowa nr 7/2006 i 8/2006
Zobacz też: okręty francuskie pod polską banderą.
|
|||||||||||||