Narodowy komunizm
Z Wikipedii
 |
Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Narodowy komunizm - doktryna polityczna będąca połączeniem komunizmu z elementami ideologii nacjonalistycznej.
[edytuj] Historia
Ideologia narodowego komunizmu narodziła się w okresie rewolucji październikowej, w środowisku działaczy partii bolszewickiej, wywodzących się z islamskiego kręgu kulturowego Azji Środkowej. Ideologia narodowych komunistów była syntezą komunizmu, nacjonalizmu, anarchizmu, a także islamu.
Narodowi komuniści bardzo szybko weszli w spór z rosyjskimi bolszewikami. W przeciwieństwie do nich uważali, że kraje Azji Środkowej i Dalekiego Wschodu, po zwycięstwie rewolucji, powinny zachować swoją niepodległość. Narodowym komunistom udało się utworzyć kilka krótkotrwałych organizmów politycznych (m.in. Islamski Socjalistyczny Komitet Kazański).
Do otwartego konfliktu między bolszewikami a narodowymi komunistami doszło na Kongresie Ludów Wschodu w 1919, kiedy Lenin nie zgodził się na niezależność islamskich partii komunistycznych. Został on częściowo stłumiony aresztowaniem głównych ideologów narodowych komunistów w 1922 i rozwiązaniem w 1924 Komunistycznej Partii Turkiestanu.
W 1928 Stalin przeprowadził w republikach środkowoazjatyckich, Azerskiej SRR i wśród Tatarów czystkę działaczy narodowo-komunistycznych.
[edytuj] Inne użycia terminu
Terminem narodowego komunizmu określa się często system polityczny, który zapanował w demoludach (m.in. PRL) po śmierci Stalina. Nazwę tę używa się również w stosunku do środowisk tzw. lewicy narodowej.
[edytuj] Zobacz też
|
|||||||||||||||||