Nadżib Mahfuz
Z Wikipedii
Nadżib Mahfuz, arab. نجيب محفوظ , Nagib Mahfuz (ur. 11 grudnia 1911 w Kairze, zm. 30 sierpnia 2006 w Kairze) – prozaik egipski. Został laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1988.
Na język polski przetłumaczono cztery książki Mahfuza: Hamida z zaułka Midakk przekł. J. Kozłowskiej, Warszawa 1982, Opowieści starego Kairu przekł. J. Kozłowskiej, Warszawa 1989, Złodziej i psy przekł. Jacek Stępiński, Warszawa 2007 oraz Rozmowy nad Nilem przekł. Jacek Stępiński, Warszawa 2008.
Nadżib Mahfuz po studiach w dziedzinie historii sztuki i filozofii pracował jako dziennikarz. Debiutował w 1938 r. zbiorem opowiadań „Hams al-dżunun” (Szept szaleństwa). Twórczość Mahfuza obejmuje także dramaty i scenariusze filmowe. Wiele z jego powieści zostało przeniesionych na ekran i zdobyło popularność we wszystkich krajach arabskich. Powieściopisarz był twórcą arabskiej powieści i popularyzatorem tego gatunku. W ojczyźnie – mimo postawienia mu za życia pomnika w Kairze – kontrowersje budziły jego poglądy polityczne. Pisarz krytykował zarówno naserowską rewolucję, jak i islamistów. Zorganizowano nawet zamach na jego życie.
Przez kilkadziesiąt lat był niemal codziennym gościem kawiarni Al-Fiszawi przy wejściu na bazar w Kairze – najstarszego lokalu w Afryce.
[edytuj] Dzieła
- Chan al-Chalili (1946)
- Złodziej i psy (1956-1957)
- Trylogia kairska:
- Bajna al-Kasrajni
- Kasr-a-Szauk
- Al SukkanJa
- Dzieci naszej ulicy (1959)
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Naguib Mahfouz - The Son of Two Civilizations (en.)- art. na stronie Komiteteu Noblowskiego
- Mahfouz obituary
|
|||||