Mikroklin
Z Wikipedii
Mikroklin To minerał z grupy krzemianów. Jest to jedna z trzech (oprócz sanidynu i ortoklazu) odmian polimorficznych skalenia potasowego. Jest minerałem bardzo pospolitym; stanowi ważny składnik pegmatytów i skał metamorficznych.
Nazwa pochodzi od gr. mikros = mały oraz klinein = nachylać (schylać się, upadać); nazwa nawiązuje do kąta między płaszczyznami łupliwości w tym minerale (jest mniejszy od 90°)
Spis treści |
[edytuj] Własciwości
- Wzór chemiczny: KAlSi3O8 -glinokrzemian potasu.
- Układ krystalograficzny – trójskośny
- Twardość w skali Mohsa – 6
- Łupliwość – doskonała
- Rysa – biała
- Przełam – muszlowy, nierówny
- Gęstość – 2,53 do 2,56 g/cm3
- Barwa – biała, szara, czerwona
- Połysk – szklisty lub perłowy
Tworzy kryształy wrosłe i narosłe o różnej wielkości i pokroju słupkowym, tabliczkowym, często też tworzy zbliźniaczenia. Występuje w skupieniach ziarnistych lub zbitych. Najładniejsze kryształy tworzą się w druzach pegmatytów i dochodzą do kilkunastu centymetrów, ale wyjątkowo mogą osiągać rozmiary nawet do kilku metrów. W Norwegii znaleziono kryształy ważące tysiące ton (największe, znane na Ziemi). Jest kruchy, przezroczysty, z kwarcem tworzy przerosty pismowe – tzw. granit pismowy.
[edytuj] Występowanie
Minerał kwaśnych skał magmowych, głębinowych (granitów, syenitów, granodiorytów), także pegmatytów oraz skał metamorficznych. Amazonit spotykany jest w druzach pegmatytów granitowych. Mikroklin występuje również w skałach osadowych (arkozy).
Miejsca występowania: Włochy – Sardynia, Cala Francese, Niemcy – Hagendorf, Epprechstein, Norwegia – Iveland, Tysfjord, Finlandia – Katiala, Rosja – Ural, Ukraina – Wołyń, USA, Meksyk, Brazylia.
W Polsce – okolice Strzegomia na Dolnym Śląsku, w Karkonoszach, Górach Izerskich.
[edytuj] Zastosowanie
- znajduje zastosowanie w przemyśle ceramicznym i szklarskim
- ma znaczenie kolekcjonerskie
- ma znaczenie naukowe
- Amazonit bywa używany jako kamień ozdobny.
