Mahmud Chan

Z Wikipedii

Mahmud Chan (ur. 1697 ?, zm. 1725), król afgański z pasztuńskiego plemienia Ghilzai. Syn Mir Wais Chana, założyciela dynastii Hotaki.

[edytuj] Biografia

Urodził się prawdopodobnie w Kandaharze (południowy Afganistan), gdzie jego ojciec był naczelnikiem plemienia i członkiem rady starszych. W roku 1722, po śmierci ojca, przejął władzę i najechał Persję Safawidów. Po abdykacji perskiego króla Sultan Husajna, Mahmud zajął stolicę Isfahan, ogłaszając się szachem.

Mahmud Chan został zamordowany przez swojego kuzyna Ashraf Chana w 1725, który przejął po nim władzę. Historiografia afgańska przedstawia go jako mężczyznę postawnego, dobrego dowódcę, wykształconego i mistyka. Studiował sufizm i talmud.

Poprzednik Sultan Husajn

Szach Persji 1722-1725

Następca Ashraf Khan