Magdeburg

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Magdeburg w 1640,
Magdeburg
Herb
Herb miasta Mapa
Państwo Niemcy Niemcy
Kraj związkowy Saksonia-Anhalt
Powierzchnia 201 km²
Populacja (31.12.2004)
- liczba ludności
- gęstość

226 610
1130 osób/km²
Położenie 52°10' N
11°40' E
Burmistrz Lutz Trümper (SPD)
Tablice rejestracyjne MD
Strona internetowa miasta

Magdeburg (dolnniem. Meideborg, pol. hist. Dziewin[1]) - miasto w Niemczech, stolica kraju związkowego Saksonia-Anhalt. Miasto na prawach powiatu. Magdeburg jest siedzibą zarówno biskupstwa ewangelickiego, jak i katolickiego. Działają tu dwie uczelnie wyższe: Uniwersytet Otto-von-Guericke i Wyższa Szkoła Magdeburg – Stendal. W roku 2005 Magdeburg obchodził 1200 lat swego istnienia.

Spis treści

[edytuj] Geografia

[edytuj] Położenie

Magdeburg leży nad Łabą w północno-środkowej części Niemiec, na wschodnim brzegu Magdeburger Börde. Do Berlina jest około 130 kilometrów, do Brunszwiku około 75 kilometrów, a do Halle około 80 kilometrów.

[edytuj] Klimat

Miasto znajduje się w umiarkowanej strefie klimatycznej. Przeciętna temperatura roku wynosi 8,7°C, średnia roczna ilość opadów wynosi 494 mm. Najcieplejszymi miesiącami są lipiec (17,5°C) i sierpień (17,3°C), a najzimniejszy jest styczeń (-0,4°C) i luty (0,5°C).

[edytuj] Podział administracyjny

Podział administracyjny miasta (w kolorze żółtym Stare Miasto

Miasto jest podzielone na 40 dzielnic ("Stadtteile").

  • Alt Olvenstedt
  • Alte Neustadt
  • Altstadt
  • Barleber See
  • Berliner Chaussee
  • Beyendorfer Grund
  • Beyendorf-Sohlen
  • Brückfeld
  • Buckau
  • Cracau
  • Diesdorf
  • Fermersleben
  • Gewerbegebiet Nord
  • Großer Silberberg
  • Herrenkrug
  • Hopfengarten
  • Industriehafen
  • Kannenstieg
  • Kreuzhorst
  • Leipziger Straße
  • Lemsdorf
  • Neu Olvenstedt
  • Neue Neustadt
  • Neustädter Feld
  • Neustädter See
  • Nordwest
  • Ottersleben
  • Pechau
  • Prester
  • Randau-Calenberge
  • Reform
  • Rothensee
  • Salbke
  • Stadtfeld Ost
  • Stadtfeld West
  • Sudenburg
  • Sülzegrund
  • Werder
  • Westerhüsen
  • Zipkeleben

[edytuj] Historia

[edytuj] Średniowiecze

W 919 król Henryk I Ptasznik ufortyfikował osadę w obronie przed Węgrami i Słowianami. W 929 miasto przeszło w ręce córki Edwarda Starszego Edyty, dzięki jej ślubowi z Ottonem I. Znane ze źródeł nazwy Magadoburg, Morgengabe – oznaczają nie tylko zamek, lecz także dar, który zgodnie z niemieckim zwyczajem był wręczany pani młodej z rąk pana młodego i jego rodziny w ramach ślubu, co zgodne jest z przesłankami historycznymi. Pierwsza żona Ottona I wybrała Magdeburg jako miejsce swojej rezydencji, po śmierci została pochowana w późniejszej katedrze. W 937, Magdeburg był miejscem narad królewskich. Otton I ufundował benedyktynom opactwo pw. Świętego Maurycego z kościołem (który wkrótce stał się katedrą) nadał im włości na terenie okolic Magdeburga, oraz prawa korzystania z różnych dochodów pochodzących m.in. z dziesięcin i pańszczyzny. Otto I został także pochowany w magdeburskiej katedrze.

Arcybiskupstwo zostało założone w 968 na synodzie w Rawennie; pierwszym arcybiskupem został Adalbert. W skład arcybiskupstwa weszły biskupstwa Havelbergu, Brandenburgu, Merseburga, Miśni, oraz Zeitz-Naumburga. Arcybiskupstwo odgrywało kluczową rolę w niemieckiej kolonizacji ziem słowiańskich na wschód od Łaby.

W 1035 Magdeburg otrzymał patent nadający miastom prawo to handlu i zjazdów, co było podwaliną niemieckiego prawa miejskiego znanego jako prawa magdeburskie. Prawo magdeburskie było powszechne w następnych stuleciach na terenie środkowej i wschodniej Europy. Magdeburskie prawo miejskie (łac. Ius Municipale Magdeburgense) stało się wzorem upowszechnionym od XIII wieku w znacznej części środkowej i wschodniej Europy. Miasto dzięki przybyszom z różnych stron kontynentu urosło do potęgi gospodarczej. W 1118 większa część miasta padła ofiarą pożaru.

W XIII w. Magdeburg stał się członkiem Ligi Hanzeatyckiej. Wraz z takimi ośrodkami będącymi wówczas na terenie cesarstwa rzymskiego jak Bruksela, Antwerpia, Kolonia, Norymberga, Lubeka, Padwa, Mantua, Cremona, Werona, Piacenza, Mediolan, Genua, Florencja, Metz i Strasburg, Magdeburg liczył ponad 20 000 mieszkańców. Miasto prowadziło handel zewnętrzny m.in. z miastami portowymi Flandrii, a także handel wewnętrzny (np. z Brunszwikiem). Wzrosła pozycja mieszczaństwa, które stale walczyło z arcybiskupem o niezależność od niego, którą osiągnęło pod koniec XV wieku.

[edytuj] Czasy nowożytne

W 1524 Marcin Luter został powołany do Magdeburga, gdzie głosił swoje nauki, które przekonały mieszkańców do przejścia z katolicyzm na nową religię. Idee reformacji znalazły licznych zwolenników w mieście, w którym zresztą Luter żył będąc szkolnym uczniem. Interwencje cesarza Karola V który usiłował pozbawić miasto ze swoich praw, nie przyniosły skutku, co więcej miasto przyłączyło się do sojuszu w Torgau i związku szmalkaldzkiego. W konsekwencji, podczas I wojny szmalkaldzkiej miasto zostało oblężone (1550-1551) przez Maurycego, elektora Saksonii byłego protestanta który dał się przekonać cesarzowi. Dzięki odparciu najeźdźców miasto zachowało swoją niezależność. Na miejscu arcybiskupa powoływano administrację, w której w skład wchodzili członkowie z dynastii protestanckich. W następnych latach Magdeburg zyskał renomę jako twierdza protestantyzmu, stało się pierwszym i głównym miejscem publikacji pism Lutra. W Magdeburgu, Matthias Flacius i jego zwolennicy napisali szereg broszur, pamfletów o wymowie antykatolickiej oraz tzw. Centurie Magdeburskie, w których Kościół rzymskokatolicki został nazwany królestwem antychrysta.

W okresie wojny trzydziestoletniej, Magdeburg był zdominowany przez protestantów. Miasto stawiło opór w 1629 podczas oblężenia przez wojska Albrechta Wallensteina. W 1631, wojska cesarskie pod dowództwem Tilly'ego zaatakowały miasto, po jego zdobyciu żołnierze dokonali rzezi w wyniku której zginęło ok. 20 000 mieszkańców, zaś majątki zostały złupione, a miasto spalone. Wydarzenia te znane są jako Magdeburgs Opfergang. Zgodnie z pokojem westfalskim (podpisanym w 1648), Magdeburg został przydzielony Brandenburgii-Prusy, po śmierci ówczesnego administratora, Augusta von Saxe-Weissenfels (1680) zostało siedzibą jako półautonomicznego księstwa Magdeburga.

[edytuj] XIX i XX w.

Jedna z bram dawnej cytadeli. Widoczne panoplia.
Socrealistyczna zabudowa centrum miasta
w 1900...

Podczas rządów pruskich miasto zostało zamienione w cytadelę. W dobie wojen napoleońskich, twierdzę oblegały wojska francuskie w 1806. W 1807 na mocy pokoju w Tylży miasto weszło w skład Królestwa Westfalii podporządkowanego Napoleonowi. Burmistrzem miasta został powołany przez Hieronima Bonaparte książę Heinricha von Blumenthal. W 1815, po kongresie wiedeńskim, Magdeburg został główną siedziba prowincji Saksonia podporządkowanej królestwu pruskiemu. W 1912, rozebrano starą twierdzę.

W dobie III Rzeszy miasto stało się stolicą Prowincji Magdeburg utworzonej w 1941. Liczył ok. 340 000 mieszkańców. Działania wojenne nie oszczędziły Magdeburga, które stało się celem alianckich nalotów dywanowych w 1943 oraz 16 stycznia 1945. 80% zabudowy uległo zniszczeniom, głównie na terenie historycznego centrum. Po zdobyciu miasta przez wojska amerykańskie i radzieckie zarząd miasta został przejęty przez Sowietów. Od 1949 znalazło się w granicach Niemieckiej Republiki Demokratycznej.

... i dziś – Widok na rynek i ratusz, w głębi kościół św. Jana

Podczas odbudowy miasta większość historycznego centrum otrzymało zabudowę w duchu socrealizmu. Wyburzono przy tym wiele zabytków, których zniszczenia nie były wielkie, np. kościół Św. Ulryka, liczne kamienice, natomiast pieczołowicie odbudowano katedrę, wraz z najbliższym otoczeniem, niektóre kościoły oraz częściowo rynek. W 1990 po Zjednoczeniu Niemiec Magdeburg stał się stolicą kraju związkowego Saksonia-Anhalt. W 1994 miała miejsce reaktywacja katolickiego biskupstwa podporządkowanego arcybiskupstwa w Paderborn. Siedzibą został kościół Św. Sebastiana. Dokonano licznych inwestycji, które nadały miastu nowoczesny charakter.

Zielona Cytadela, dzieło Friedensreicha Hundertwassera

[edytuj] Kalendarium

[edytuj] Gospodarka

Już w połowie XIX wieku Magdeburg był ważnym miastem przemysłowym. Przemysł maszynowy i przemysł metalowy były najważniejszymi branżami.

W czasach NRD najważniejszymi branżami były nadal przemysł maszynowy i przemysł metalowy oraz przemysł chemiczny i przemysł spożywczy.

Po zjednoczeniu Niemiec wiele dużych zakładów zostało zamkniętych. Zostały tylko mniejsze firmy.

[edytuj] Transport

Magdeburg jest węzłem komunikacji drogowej i kolejowej Saksonii-Anhalt.

[edytuj] Dworce kolejowe

Najważniejszym dworcem jest dworzec główny ("Magdeburg Hauptbahnhof"). Tam zatrzymują się pociągi IC oraz ICE – ostatni jednak tylko dwa razy na dobe. Pociągi IC na trasie Lipsk-Norddeich i Lipsk-Kolonia jadą przez Magdeburg natomiast ICE można tylko dojechać do Berlina i Hanoweru. Tzw. "pociągi regionalne" ("Regionalbahn/Regionalexpress") z m.in. Stendal, Uelzen, Halle i Brunszwiku zatrzymują się także na mniejszych dworcach "Magdeburg-Neustadt", "Magdeburg-Buckau", Magdeburg-Eichenweiler i "Magdeburg-Südost".

[edytuj] Autostrady

[edytuj] Kultura

[edytuj] Zabytki

Dziedziniec dawnego klasztoru Norbertanów

Inne zabytki sakralne to;

  • Zespół klasztorny norbertanów, z romańskim kościołem NMP. Wzniesiony w dwóch fazach od 1120 r. do 1240 r. jako trójnawowa bazylika z potężnym masywem wieżowym Późnoromański klasztor umieszczony został wbrew regule zakonnej, na północy od kościoła jest jedną z siedzib Kulturhistorishe Museum gdzie się znajduje się liczny zbiór rzeźby średniowiecznej z regionu oraz oryginał Jeźdźca Magdeburskiego – najstarszy tego typu pomnik w Niemczech, datowany na połowę XIII wieku.
  • Zespół dwóch kościołów w północnej części Starego Miasta: Augustianów (tzw. Waloński) Konsekrowany w 1366 r. kościół halowy o typowej dla dojrzałego gotyku surowej architekturze mendykanckiej, Św. Piotra, jest to kościół katolicki, gotycki, halowy (przebudowa w 1400 r.), z zachowaną wcześniejszą romańską wieżą. Od strony południowej do kościoła przylega malownicza kamienno-ceglana kruchta zwieńczona schodkowym szczytem. . Obok, niewielka datowana na 1315 r. kaplica św. Marii Magdaleny.
Kościoły Augustianów i Św. Piotra
  • Kościół Św. Jana. Gotycki z XIV wieku z elementami XV-wiecznymi(piękna gotycka kruchta z trzema portalami). Potężnie zniszczony podczas ostatniej wojny, następnie stał się wielkim placem badawczym dzięki czemu odkryto relikty kościoła z czasów ottońskich.
  • Kościół Św. Sebastiana. Zachował liczne fragmenty romańskie, jest trzecim na tym miejscu kościołem, w XIV w. otrzymał chór, przebudowany w XV wieku na halę zachował do dziś dwa XV-wieczne tryptyki, krucyfiks, oraz kilka wcześniejszych witraży. Jest katedrą biskupstwa katolickiego.

Z budownictwa świeckiego wyróżnia się m.in.

  • Ratusz który istnieje od przełomu XII i XIII w.(obok obecnego ratusza zachowało się fragmentarycznie jedno z pomieszczeń), obecną barokową formę przyjął w 1689 r., w stylu baroku niderlandzkiego, zwieńczonym wieżą z carillonem

Przed ratuszem stoi w barokowej galeryjce z baldachimem kopia Jeźdźca Magdeburskiego

  • "Grüne Zitadelle" (Zielona Cytadela) budynek planowany przez Friedensreicha Hundertwassera został wybudowany w latach 2004/2005. Budowa wywoła kontrowersyjne dyskusje, bo budynek jest w bezpośrednim sąsiedztwie katedry i budynku Landtagu.

[edytuj] Teatry i muzea

W Magdeburgu jest kilka teatrów, m. in. miejski "Opernhaus" oraz "Schauspielhaus", Teatr Lalki "Puppentheater" i kilka kabaretów oraz sceny mlodziezowe. Ponadto jest kilka muzeów, w tym "Kulturhistorisches Muzeum", muzeum techniki, i muzeum sztuki w kosćiele NMP.

[edytuj] Parki

W mieście jest "Stadtpark" oraz "Elbauenpark", w którym w 1999 roku odbyła się federalna wystawa ogrodnicza. Ponadto jest kilka mniejszych parków, jak np. "Nordpark".

[edytuj] Osobistości

Pomnik Otto von Guericka

[edytuj] Miasta partnerskie

Przypisy

  1. W. Dzwonkowski, 1918. Prahistorja ziem polskich. Słowiańszczyzna pierwotna. Początki polskiej kultury i organizacji. Warszawa; mapa
osobiste
  • .
nawigacja
zmiany
dla edytorów
narzędzia
W innych językach

reklama hoteli vanessa amorosi teksty szkoły policealne kodeks drogowy apteka