Literatura polska - renesans

Z Wikipedii

Artykuł wymaga poszerzenia. Zajrzyj na stronę dyskusji, by dowiedzieć się, czego brakuje i uzupełnij braki, jeśli to możliwe.

W okresie renesansu, zwanego też Odrodzeniem, polska kultura przeżywała rozkwit. Polska zajmowała poczesne miejsce na mapie Europy, zaś wpływy włoskie, które nasiliły się wraz ze ślubem Zygmunta Starego z Boną Sforzą, przyczyniły się do rozkwitu malarstwa, architektury, sztuki kulinarnej. Do Polski przybywali sławni poeci i myśliciele: Włoch Filip Kallimach (Filippo Buonaccorsi), Niemiec Konrad Celtis. W 1488 r. powstało pierwsze w Europie towarzystwo literackie – Nadwiślańskie Bractwo Literackie. Jego członkami zostali Celtis, profesorowie Akademii Krakowskiej, dworzanie, studenci. Polska stała się azylem tolerancji religijnej, powstały dzieła Reja i Kochanowskiego, Akademia Krakowska stała się jednym z ważniejszych ośrodków naukowych Europy. W 1544 powstały również kolejne uniwersytety: w Królewcu, Wilnie i w Zamościu.Czas trwania epoki XVI w.

Najwięksi twórcy literatury polskiej okresu renesansu:

• Mikołaj Rej
• Jan Kochanowski
• Andrzej Frycz Modrzewski
• Mikołaj Sęp Szarzyński
• Szymon Szymonowic
• Klemens Janicki
• Biernat z Lublina
• Jan Dantyszek
• Andrzej Krzycki
• Mikołaj Hussowski
• Jan z Wiślicy
• Grzegorz z Sanoka
• Paweł z Krosna
• Wawrzyniec Korwin
• Konrad Celtis
• Filip Kallimach

[edytuj] Zobacz też

• literatura polska
• literatura polska - przegląd chronologiczny
• literatura okresu odrodzenia
• poezja polsko-łacińska