Klaudia de Valois
Z Wikipedii
| Klaudia de Valois |
|
 |
|
| Księżna Bretanii | |
| Okres urzędowania | od 9 stycznia 1514 do 20 lipca 1524 |
| Poprzednik | Anna |
| Następca | Franciszek III de Valois |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Walezjusze |
| Urodzona | 14 października 1499 Romorentin |
| Zmarła | 20 lipca 1524 Blois |
| Ojciec | Ludwik XII Walezjusz |
| Matka | Anna Bretońska |
| Mąż | Franciszek I Walezjusz |
| Dzieci | Franciszek III Bretoński Henryk II Walezjusz Magdalena de Valois Karol II Orleański |
Klaudia de Valois (fr. Claude de France lub Claude de Valois), (ur. 14 października 1499 w Romorentin, zm. 20 lipca 1524 w Blois), starsza córka króla Francji Ludwika XII i jego żony, księżnej Bretanii Anny, córki księcia Franciszka II Bretońskiego.
[edytuj] Biografia
.jpg)
Jej matka dwukrotnie wychodziła za mąż, za każdym razem za króla Francji, jednak nie urodziła uczekiwanego następcy tronu Francji. Klaudia jako najstarsza córka Anny została dziedziczką księstwa Bretanii, ale jako kobieta nie mogła dziedziczyć tronu Francji. Anna dążyła do utrzymania niezależności Bretanii i w 1504 obiecała rękę Klaudii arcyksięciu Karolowi Habsburgowi, który był już dziedzicem Burgundii. Te działania Anny nie zyskały aprobaty Francuzów i król Ludwik XII zerwał umowę zawartą przez żonę i w 1506 zaręczył Klaudię ze swoim kuzynem Franciszkiem d'Angoulême, który był dziedzicem korony francuskiej. Anna Bretońska sprzeciwiała się temu małżeństwu aż do swojej śmierci w 1514. Po śmierci matki Klaudia została księżną Bretanii, a jej ślub z Franciszkiem odbył się 18 maja 1514.
Kiedy w 1515 Franciszek został królem, wśród swoich dwórek Klaudia miała dwie siostry z Anglii - Marię i Annę Boleyn. Maria zanim wróciła do domu w 1519, została kochanką króla. Anna służyła Klaudii jako tłumaczka podczas oficjalnych wizyt Anglików na francuskim dworze (np. w 1520). Anna Boleyn zaprzyjaźniła się z młodszą siostrą Klaudii - Renatą de Valois, a do Anglii wróciła w 1521. Po śmierci Klaudii jej mąż ożenił się z Eleonorą Austriacką - siostrą cesarza Karola V Habsburga (niedoszłego narzeczonego Klaudii). Miał jednak wiele kochanek i podobno przyczyną jego śmierci w 1547, był syfilis.
[edytuj] Rodzina
18 maja 1514, w Saint-Germain-en-Laye Klaudia poślubiła przyszłego króla Francji Franciszka I (12 września 1494 - 31 marca 1547), syna Karola, hrabiego d'Angoulême, i Ludwiki, córki Filipa II, księcia Sabaudii. Franciszek i Klaudia mieli razem trzech synów i cztery córki:
- Ludwika (19 sierpnia 1515 - 21 września 1517)
- Karolina (23 października 1516 - 8 września 1524)
- Franciszek III (28 lutego 1518 - 10 sierpnia 1536), delfin Francji i książę Bretanii
- Henryk II (31 marca 1519 - 10 lipca 1559), król Francji
- Magdalena (10 sierpnia 1520 - 2 lipca 1537), żona Jakuba V Stewarta, króla Szkocji
- Karol (22 stycznia 1522 - 9 września 1545), książę Orleanu
- Małgorzata (5 czerwca 1523 - 14 września 1574), księżna de Berry, żona Emanuela Filiberta, księcia Sabaudii
[edytuj] Ciekawostka
Od tytułu i imienia królowej Klaudii (La Reine Claude) pochodzi nazwa odmiany śliwy domowej - renkloda. Śliwa ta została sprowadzona do Francji w czasach królowej i tak nazwana na jej cześć.
| Poprzednik Anna |
 |
Książę Bretanii 1514-1524 |
|
Następca Franciszek III |
| Poprzednik Maria Tudor |
 |
Królowa Francji 1515-1524 |
|
Następca Eleonora Austriacka |