Kajetan Koźmian
Z Wikipedii
| Kajetan Koźmian | |
 Kajetan Koźmian, 1877 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 31 grudnia 1771 Gałęzów |
| Data i miejsce śmierci | 7 marca 1856 Piotrowice |
| Narodowość | polska |
| Dziedzina sztuki | literatura |
| Styl | klasycyzm |
| Ważne dzieła | Ziemiaństwo polskie Stafan Czarniecki Oda w dniu uroczystości zawieszenia orłów francuskich w Lublinie |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
| Kajetan Koźmian | |
 Nałęcz |
|
| Rodzina | Koźmian |
| Rodzice | Andrzej Alojzy Koźmian |
| Małżeństwo | Anna Mossakowska |
| Dzieci | Andrzej Edward Koźmian |
Kajetan Koźmian herbu Nałęcz (ur. 31 grudnia 1771 w Gałęzowie, zm. 7 marca 1856 w Piotrowicach), polski prawnik i poeta, reprezentant klasycyzmu, krytyk literacki i teatralny, publicysta, pamiętnikarz; członek Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego; brat Józefa Szczepana, ojciec Andrzeja Edwarda.
[edytuj] Biografia
Był synem Andrzeja Alojzego Koźmiana. Odebrał staranne wykształcenie prawnicze w Zamościu i Lublinie, a następnie aplikował w palestrze lubelskiej. Pełnił wiele stanowisk urzędniczych i politycznych:
- sekretarz Lubelskiej Komisji Wojewódzkiej w czasie powstania kościuszkowskiego,
- administrator rządowy w Księstwie Warszawskim,
- w 1812 powołany jako sekretarz Rady Generalnej Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego.
- administrator rządowy w Królestwie Polskim,
- senator-kasztelan Królestwa Polskiego.
Związany był również z masońską lożą Świątynia Izis i towarzystwem Iksów. Przyjaźnił się z wieloma wybitnymi osobistościami, m.in. Zygmuntem Krasińskim, Cyprianem Kamilem Norwidem, Stanisławem Staszicem, Julianem Ursynem Niemcewiczem i Fryderykiem Chopinem. Należał do największych przeciwników romantyzmu, uznając Mickiewicza za wichrzyciela. Był również przeciwnikiem powstania listopadowego.
[edytuj] Twórczość literacka
Jako poeta Koźmian zadebiutował bajką Sosna i małe drzewka, którą napisał w 1800 roku, a trzy lata później opublikował w różnych czasopismach. Po raz pierwszy zbiór jego wierszy wydano w Krakowie w 1881 (Różne wiersze). 7 lat później, również w Krakowie wydano Pisma prozą. Koźmian pracował również jako tłumacz i publicysta, zajmował się krytyka literacką. Koźmian pisał ponadto pamiętnik (został wydany we Wrocławiu w 1972 roku z komentarzem M. Kaczmarka).
