Gwara łódzka

Z Wikipedii

Gwara łódzka - łodzianizmy, charakterystyczne słownictwo spotykane tylko wśród mieszkańców aglomeracji łódzkiej. Najczęściej stosowane określenia to:

• "migawka" - bilet okresowy,
• "krańcówka" - pętla tramwajowa bądź autobusowa,
• "ekspres" - zamek błyskawiczny,
• "angielka" - bułka paryska/bułka wrocławska/weka/francuz/baton/kawiarka lub też jako określenie małej szklaneczki potocznie zwanej literatką.
• "jechać do Rygi" - wymiotować
• "siajowe" - kiepskiej jakości
• "lebera" - pasztetowa

Zdarzają się również germanizmy: "strug" to w Łodzi "hebel", "łom" to "brecha" lub "breszka".

Rusycyzmem jest za to powiedzenie "stać za czymś"- np. "stać za mięsem" zamiast "stać po mięso".

[edytuj] Zobacz też

• gwara
• gwara miejska

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Mini-słownik gwary łódzkiej zebrany przez Gazetę Wyborczą
• Obszerny spis gwary łódzkiej z krótkim objaśnieniem wymowy

p • d • e Polskie dialekty i gwary regionalne Gwary miejskie lwowska • poznańska • łódzka • warszawska Dialekt wielkopolski poznańska • kujawska • gnieźnieńska Dialekt chełmińsko- kociewsko-warmiński warmińska Dialekt małopolski krakowska • "góralska" (podhalańska • sądecka • spiska • żywiecka) • łowicka • zagłębiowska • kielecka Dialekt mazowiecki kurpiowska • mazurska • warszawska Dialekt północno i południowokresowy białostocka • suwalska • wileńska • lwowska Dialekt śląski* cieszyńska • niemodlińska • opolska • bytomska • oleska * (przez część Ślązaków oraz organizacje językowe uznawany za osobny język śląski)