Emil Zegadłowicz
Z Wikipedii
| Emil Zegadłowicz | |
| Prawdziwe nazwisko | Emil Zegadłowicz |
| Data i miejsce urodzenia | 20 lipca 1888 Bielsko |
| Data i miejsce śmierci | 24 lutego 1941 Sosnowiec |
| Narodowość | polska |
| Dziedzina sztuki | literatura |
| Styl | ekspresjonizm |
| Ważne dzieła | Zmory Motory |
| Muzeum artysty | Muzeum Emila Zegadłowicza w Gorzeniu Górnym |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Emil Zegadłowicz (ur. 20 lipca 1888 w Bielsku, zm. 24 lutego 1941 w Sosnowcu) – polski poeta, prozaik, znawca sztuki i tłumacz.
Spis treści |
[edytuj] Biografia
Urodził się w Bielsku, był synem nauczyciela Tytusa Zegadłowicza i Elżbiety Kaiszarówny. Dzieciństwo spędził w Gorzeniu Górnym niedaleko Wadowic. Uczęszczał do gimnazjum w Wadowicach, ukończył je w 1906. Studiował polonistykę, germanistykę i historię sztuki na UJ, a następnie w Wiedniu i w Dreźnie.
W latach 1929-1931 mieszkał w Poznaniu, pracując jako kierownik literacki Teatru Polskiego, doradca Księgarni św. Wojciecha, redaktor czasopism. W 1932 wrócił do Gorzenia. Pracował wówczas w teatrze katowickim i wykładał historię sztuki w konserwatorium w Katowicach. W 1933 z okazji dwudziestopięciolecia twórczości otrzymał honorowe obywatelstwo Wadowic, które odebrano mu trzy lata później z powodu powieści "Zmory". W 1936 nawiązał współpracę z jednolitofrontowym "Dziennikiem Popularnym".
27 lipca 1915 poślubił Marię Kurowską, ze związku tego urodziły się dwie córki: Halszka (1916) i Atessa (1920).
[edytuj] Kariera
Zadebiutował w 1908. W latach 1919-1921 pracował w Ministerstwie Kultury i Sztuki. W 1921 wszedł do redakcji czasopisma "Ponowa". W tym samym roku wraz z Edwardem Kozikowskim założył w Gorzeniu Górnym grupę poetycką "Czartak" (działała do 1929 r.) i zainicjował wydawanie czasopisma "Czartak".
Pisał poezje, organizował spotkania artystów, gromadził wiele artystycznych dzieł. Dał się poznać jako znakomity (choć także mocno krytykowany) tłumacz z języka niemieckiego (Faust Goethego). Był odkrywcą swoistego fenomenu rzeźbiarstwa ludowego – świątkarza Jędrzeja Wowry. Zmarł w Sosnowcu w wieku 52 lat.
[edytuj] Wybrana twórczość
- 1923 Powsinogi beskidzkie
- 1923 Kolędziołki beskidzkie
- 1927-1929 Żywot Mikołaja Srebrempisanego
- 1935 Zmory
- 1938 Motory
- 1939 Wasz korespondent donosi (sztuka teatralna, zaginiona)
- 1940 Domek z kart (sztuka teatralna)
W Gorzeniu Górnym w dworze kupionym w 1873 przez Tytusa Zegadłowicza, późniejszej siedzibie jego syna, mieści się obecnie Muzeum Emila Zegadłowicza. Jego twórczość jest źródłem adaptacji teatralnych (w szczególności "Powsinogi beskidzkie") oraz filmowych ("Domek z kart" - film w reżyserii Erwina Axera z 1953 r., "Zmory" w reżyserii Wojciecha Marczewskiego z 1978 r.).
[edytuj] Bibliografia przedmiotowa
- Kozikowski E., Portret Zegadłowicza bez ramy. Opowieść biograficzna na tle wspomnień osobistych, Warszawa 1966
- Kolińska K., Zegadłowicz. Podwójny żywot srebrempisanego, Warszawa 1999