Z Wikipedii
Dominique Marie François René Galouzeau de Villepin (ur. 14 listopada 1953 w Rabacie) - polityk francuski, premier Francji od 31 maja 2005 do 15 maja 2007 i pisarz.
[edytuj] Działalność polityczna
Działacz gaullistowski (partia Rassemblement pour la République, obecnie Union pour un Mouvement Populaire), bliski współpracownik prezydenta Jacques'a Chiraca; w latach 1995-2002 pełnił funkcję sekretarza generalnego kancelarii prezydenta Chiraca. W maju 2002 został powołany na stanowisko ministra spraw zagranicznych w rządzie Raffarina, w marcu 2004 objął tekę spraw wewnętrznych. Po niepowodzeniu referendum konstytucyjnego Unii Europejskiej we Francji (maj 2005) desygnowany na premiera w miejsce Raffarina. Po sukcesie wyborczym Nicolasa Sarkozy'ego, 15 maja 2007 podał się wraz z rządem do dymisji. Jego następcą został François Fillon.
[edytuj] Oskarżenie o udział w Ludobójstwie w Rwandzie
2 sierpnia 2008 r. rząd Rwandy opublikował raport, w którym oskarża się 33 wysokich przedstawicieli wojskowych i cywilnych Francji o odegranie istotnej roli w ludobójstwie jakie miało miejsce w 1994 r. w tym kraju. Zamordowanych zostało wówczas ok 800 000 osób. Wśród oskarżonych znalazł się również Dominique de Villepin - ówczesny doradca ministra spraw zagranicznych, Alaina Juppe'a. [1]
[edytuj] Życie prywatne
Prywatnie, jest żonaty z Marie-Laure Le Guay, mają trójkę dzieci: Marie (urodzona w 1986 roku), Arthur i Victoria (urodzona w 1989 roku). Pisze wiersze, napisał książkę na temat poezji i kilka historycznych i politycznych esejów. W 2001 roku otrzymał nagrodę za książkę o ostatnich 100 dniach panowania Napoleona, zatytułowaną "Les Cent-jours, ou L'esprit de sacrifice".
Przypisy
|
Pierwszy rząd Jean-Pierre'a Raffarina, 2002-2004 |
|
 |
|
|
|
Drugi rząd Jean-Pierre'a Raffarina, 2004-2005 |
|
|
|
|
|
Rząd Dominique'a de Villepin, 2005-2007 |
|
 |
|
|
