Difluorek tlenu
Z Wikipedii
| Difluorek tlenu | ||||||||||
|
||||||||||
| Ogólne informacje | ||||||||||
| Wzór sumaryczny | OF2 | |||||||||
| SMILES | O(F)F | |||||||||
| Masa molowa | 53,996206 g/mol | |||||||||
| Wygląd | bezbarwny gaz | |||||||||
| Identyfikacja | ||||||||||
| Numer CAS | 7783-41-7 | |||||||||
| PubChem | ||||||||||
|
||||||||||
| Podobne związki | ||||||||||
| Podobne związki | woda, tetrafluorek węgla | |||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25°C, 1000 hPa) |
||||||||||
Difluorek tlenu (OF2) - nieorganiczny związek chemiczny, w którym tlen znajduje się na +II stopniu utlenienia.
W temperaturze pokojowej jest to bezbarwny gaz. Rozpuszcza się w wodzie. Reaguje wybuchowo z parą wodną zgodnie ze schematem:
- OF2 + H2O → 2HF + O2
W temperaturze powyżej 260 °C. rozkłada się na pierwiastki składowe.
Otrzymywany przez działanie fluorem na rozcieńczony roztwór wodorotlenku sodu:
Difluorek tlenu można otrzymywać w sposób ciągły. Do zamkniętego naczynia wprowadza się od dołu wodny roztwór wodorotlenku sodowego, a poprzez dodatkową rurkę z góry wprowadza się gazowy fluor na dno naczynia. Otworem z boku, w połowie wysokości naczynia, uchodzi wodny roztwór fluorku sodowego, zaś gazowy fluorek tlenu jeszcze jednym wyprowadzeniem na górze naczynia. Przy 4% roztworze wodorotlenku sodowego wydajność reakcji wynosi ok. 15%.
Przypisy
- ↑ D. M. Yost: Oxygen Fluoride. W: Harold Simmons Booth: Inorganic Syntheses. T. 1. 1939, ss. 109-111. (en)