Chloryt

Z Wikipedii

Chloryt - minerał - mieszanina glinokrzemianów, magnezu i żelaza, o barwie ciemnozielonej, połysku perłowym, tworzącym łuseczkowate skupienia. Minerał ten należy do krzemianów warstwowych i bywa zaliczany do minerałow ilastych.

Nazwa pochodzi od gr. chloros = jasnozielony (A.G. Werner, 1789 r.).

Spis treści 1 Właściwości: 2 Występowanie: 3 Zastosowanie: 4 Bibliografia:

[edytuj] Właściwości:

• Wzór chemiczny: (Fe, Mg, Al.) ₆ [(OH) ₂| (Si, Al.) ₄ O₁₀]
• Układ krystalograficzny: jednoskośny
• Twardość: 2-3
• Gęstość: 2,6-3,3
• Rysa: zielona do brązowej
• Barwa: zielona w odcieniach czasami brązowa, fioletowa, biała
• Przełam: blaszkowy
• Połysk: szklisty
• Łupliwość: doskonała

Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, słupkowym o sześciobocznym zarysie. Tworzy zbliźniaczenia i pseudomorfozy. Występuje w skupieniach łuskowych, włóknistych, ziarnistych, zbitych, nerkowatych. Tworzy też naloty. Jest giętki, lecz nie sprężysty. Buduje szereg izomorficzny z minerałami o podobnym składzie.

[edytuj] Występowanie:

Minerał utworów hydrotermalnych i pegmatytowych, także skał osadowych i gleb. Spotykany w skałach metamorficznych i żyłach kruszcowych. Współwystępuje z takimi minerałami jak: granat, rutyl, tytanit, diopsyd, wezuwian, kwarc, skalenie.

Miejsca występowania: Niemcy – Saksonia, Nadrenia, Austria – Taury, Szwajcaria – Valais, Wielka Brytania, USA, RPA, Rosja.

W Polsce znaleziony został w okolicach Częstochowy, Łęczycy.

[edytuj] Zastosowanie:

niektóre chloryty (szamozyt, turyngit) wykorzystywane jako rudy żelaza.

[edytuj] Bibliografia:

• W. Schumann – Minerały świata – O. Wyd. ”Alma - Press” 2003r.

Zobacz też: pennin, klinochlor, koczubeit, chloryty