Alfred Gusenbauer
Z Wikipedii
| Alfred Gusenbauer | |
| Data i miejsce urodzenia | 8 lutego 1960 Sankt Pölten |
| Okres urzędowania | od 11 stycznia 2007 do 2 grudnia 2008 |
| Przynależność polityczna | Socjaldemokratyczna Partia Austrii |
| Poprzednik | Wolfgang Schüssel |
| Następca | Werner Faymann |
Alfred Gusenbauer (ur. 8 lutego 1960), polityk austriacki, od 2000 do 2008 przewodniczący Socjaldemokratycznej Partii Austrii (SPÖ). Kanclerz Austrii od 11 stycznia 2007 do 2 grudnia 2008.
Spis treści |
[edytuj] Biografia
Gusenbauer urodził się w Sankt Pölten w Dolnej Austrii. Uczęszczał do szkoły w Wieselburgu, następnie studiował nauki polityczne i filozofię na Uniwersytecie Wiedeńskim, na którym zrobił także doktorat z politologii. Całą swą karierę zawodową związał od początku z polityką, będąc zarówno członkiem SPÖ, jak również w późniejszym czasie deputowanym.
W latach 1984-1990 przewodniczył młodzieżówce SPÖ, Socjalistyczna Młodzież (SJ), a od 1985 do 1989 był wiceprzewodniczącym Socjalistycznej Młodzieży Międzynarodowej (IUSY).
W 1991 Gusenbauer został mianowany przewodniczącym SPÖ w Ybbs nad Dunajem i członkiem partyjnego zarządu w Dolnej Austrii. W tym samym roku został wybrany do Bundesratu, niższej izby austriackiego parlamentu, jako deputowany z Dolnej Austrii. Był członkiem austriackiej delegacji na parlamentarne spotkanie w Radzie Europy w 1991 oraz przewodniczącym komitetu socjalnego Rady Europy w latach 1995-1998.
W Bundesracie Gusebauer był w latach 1996-1999 przewodniczącym Komisji Rozwoju i Współpracy. W 2000 został przewodniczącym klubu parlamentarnego SPÖ, a nieco później jej sekretarzem generalnym. Dzięki temu SPÖ w wyborach parlamentarnych w 2002 poprawiła swój wyborczy wynik, przegrywając jednak z Austriacką Partią Ludową (ÖVP) przyszłego kanclerza Wolfganga Schüssela.
[edytuj] Kanclerz
W wyborach parlamentarnych 1 października 2006 SPÖ odniosła nieznaczne zwycięstwo (68 mandatów) nad ÖVP (66 mandatów), stając się główną siłą polityczną w kraju. Mimo wyborczego zwycięstwa niemożliwe stało się jednak uformowanie większościowej koalicji z Partią Zielonych, dotychczas zwyczajowym koalicjantem. W takiej sytuacji utworzono wielką koalicję SPÖ z ÖVP z Gusenbauerem jako kanclerzem. 11 stycznia 2007 Gusenbauer oficjalanie objął stanowisko kanclerza, a wicekanclerzem i ministrem finansów został przewodniczący ÖVP, Wilhelm Molterer.
16 czerwca 2008 z powodu spadku notowań SPÖ, Werner Faymann zastąpił Alfreda Gusenbauera na stanowisku przewodniczącego socjaldemokratów[1]. 7 lipca 2008, Wilhelm Molterer ogłosił wyjście Austriackiej Partii Ludowej z "wielkiej koalicji". Głównym powodem była rozbieżność w sprawie stosunku do ratyfikacji Traktatu Lizbońskiego. SPO domagała się ponownej ratyfikacji traktatu w referendum, po wprowadzeniu do niego ewentualnych zmian, po odrzuceniu go w referendum irlandzkim w czerwcu 2008[2]. OVP wykluczała natomiast organizację powszechnego głosowania. W tej sytuacji 9 lipca 2008 parlament austriacki podjął decyzję o rozpisaniu wcześniejszych wyborów parlamentarnych na dzień 28 września 2008[3]. Kanclerz Gusenbauer 7 lipca 2008 zapowiedział, że nie będzie ubiegał się jednak o reelekcję na stanowisku kanclerza i wysunął na ten urząd kandydaturę Wernera Faymanna[4][5].
Po zwycięstwie SPÖ w wyborach parlamentarnych i ponownym zawiązaniu wielkiej koalicji przez SPÖ i ÖVP, Werner Faymann 2 grudnia 2008 zastapił Gusenbauera na stanowisku kanclerza[6].
Przypisy
- ↑ "Austrian Chancellor Gusenbauer Replaced As Party Head", Nasdaq, 16 czerwca 2008.
- ↑ "Austria’s coalition collapses after ÖVP walks out", eircom.net, 8 lipca 2008.
- ↑ "Austriacki parlament za przedterminowymi wyborami", rp.pl, 9 lipca 2008.
- ↑ "Austrian Chancellor Says Won't Stand In New Elections", Nasdaq, 7 lipca 2008.
- ↑ "Austria ruling coalition crumbles", BBC News, 7 lipca 2008.
- ↑ "Austria: Rząd Wernera Faymanna został zaprzysiężony", bankier.pl, 2 grudnia.
[edytuj] Linki zewnętrzne
| Poprzednik Wolfgang Schüssel |
Kanclerz Austrii | Następca Werner Faymann |
Karl Renner • Leopold Figl • Julius Raab • Alfons Gorbach • Josef Klaus • Bruno Kreisky • Fred Sinowatz • Franz Vranitzky • Viktor Klima • Wolfgang Schüssel • Alfred Gusenbauer • Werner Faymann